Ik heb deze nacht niet te veel geslapen. Het was nog redelijk warm, en tussen de korte periodes van slaap door, heb ik steeds water bijgetankt. Deze morgen voel ik me terug stukken beter, zowat 90% in orde. Nan staat omstreeks 9.30h weer aan mijn deur te bonzen. Uitslapen tot de middag zit er hier nooit in blijkbaar. Ik sta op en rijd met Nan achterop de brommer richting het schooltje. Ik check m’n internet, maar de connectie is dood. Nan wil leren hoe te emailen. Ik geef hem in het kort een uitleg, en na wat prutsen, geef ik het op. Een verloren zaak zo blijkt. Ik zet hem af aan de coffeeshop en ga nog een toer doen met de brommer. Wat frisse lucht en de koele wind op de motorbike zal me wel wat deugd doen. Als je Banlung oostwaarts uitrijdt, begeef je je na wat hellingen en dalen te doorkruisen tussen de rijstvelden. Als ik wat dieper doorrijd, kom ik al gauw weer in een rubberaanplant terecht. De weggetjes worden steeds kleiner en het gehalte slijk en modder stijgt. Enkele malen moet ik te voet verder. Na een half uurtje rollen doorheen de bossen besef ik dat ik de weg misschien wel kwijt ben. Ik kom tweemaal op hetzelfde punt uit en er is geen kat te bespeuren. Na een tweede poging ontmoet ik twee werkers die rubber aan het tappen zijn. De twee geven me terug de goede richting aan. Terug aangekomen in Banlung besluit ik de stenen die ik gisteren heb gekocht te branden. Ik vraag Nan om even te vergezellen naar een slijper. We onderhandelen even over de prijs en rond 3 uur mag ik de stenen komen oppikken. In Cambodja wordt niet enkel zirkoon gedolven. Ook amethist, onyx, kwarts en andere goedkope stenen halen ze uit de grond. Wat ik niet had verwacht was om ook hier korund aan te treffen. De robijn, smaragd of saffier, afhankelijk van de kleur, worden op twee plaatsen gewonnen: In Pailin aan de grens met Thailand, en in Lumpath of Bokeo. De Khmer kennen weinig verschil tussen deze stenen. De waarde van een geslepen zirkoon en een korund echter verschilt zeer veel. De prijs van een kilo korund bedraagt hier 150 dollar of een dikke 120 Euro. Niet al te duur voor stenen van goede kwaliteit gezien voor een mooie geslepen steen van meer dan 5 karaat met goede kleur reeds ettelijke euro’s neergeteld kunnen worden. Mits ik ze toch graag verzamel, zet ik me aan de tafel en vraag de slijper om zijn waar boven te halen. Na een namiddagje onderhandelen wandel ik buiten met 300 g ongeslepen robijn, met kleuren van lichtgroen, blauw, donkerblauw en donkerrood, roze, tot zwart. Weer wat extra voor de collectie dus! Vandaag heb ik eveneens mijn ticket voor P.P. terug bevestigd. Morgen omstreeks 11.30 vertrekt de vlieger. Ik ga met m’n gids voor het donker nog even een lokaal restaurantje opzoeken aan het meer in Banlung. Er nemen enkele lokalen plaats. De shake is er goed, zegt Nan, en de visballetjes zijn dik ok. De schotels visballetjes met lemongras en met nog enkele andere planten erop worden gauw na elkaar geserveerd. Het is al donker wanneer we ons terug begeven naar het hotel. Nu nog even inpakken, de rekening betalen in het hotel, en morgen wegwezen!